Clausewitz

Clausewitz Eind jaren zeventig verdwijnt cultschrijver Ferdynand LeFebvre uit zijn zelfverkozen kluizenaarschap om nooit meer teruggezien te worden Dertig jaar later werkt een jonge onderzoeker aan zijn dissert

  • Title: Clausewitz
  • Author: Joost de Vries
  • ISBN: 9789044616408
  • Page: 307
  • Format: Paperback
  • Eind jaren zeventig verdwijnt cultschrijver Ferdynand LeFebvre uit zijn zelfverkozen kluizenaarschap, om nooit meer teruggezien te worden Dertig jaar later werkt een jonge onderzoeker aan zijn dissertatie over de literaire nalatenschap van LeFebvre Zijn poging orde te scheppen in de wolk van tegenstrijdige getuigenissen, geruchten en complotten zet hem op een intense speEind jaren zeventig verdwijnt cultschrijver Ferdynand LeFebvre uit zijn zelfverkozen kluizenaarschap, om nooit meer teruggezien te worden Dertig jaar later werkt een jonge onderzoeker aan zijn dissertatie over de literaire nalatenschap van LeFebvre Zijn poging orde te scheppen in de wolk van tegenstrijdige getuigenissen, geruchten en complotten zet hem op een intense speurtocht langs afgedankte dichters, ontspoorde feministen en parano de academici, langs stoffige archieven in de vergeten uithoeken van Europa en de verse slagvelden van de war on terror.Clausewitz is een wervelende roman over de spanning tussen idealisme en onverschilligheid, feiten en mythes, vaders en zonen en over wakker worden in de eenentwintigste eeuw.

    One thought on “Clausewitz”

    1. Meest onnodige alinea van dit boek:"Hij had allerlei zelfgemaakte miniatuurtjes bij zich van Nederlandse figuren, Willem van oranje, van Oldenbarnevelt, Erasmus, Thorbecke, Anne Frank, koningin Wilhelmina, en vervolgens smeerde hij ze in met een grote tube glijmiddel, deed zijn broek naar beneden en stak ze in zijn kont. Dit was een metafoor."Afgezien van de vergezochte metaforen was het een verrassend leuk boek.

    2. Gedurfd vorm- en stijlexperiment over feiten en fictie in geschiedschrijving. Knap boek, dat alleen wel wat aan warmte en meeslependheid mist.Vorm- en stijlexperimentClausewitz is een groot vorm- en stijlexperiment met verschillende verhaallijnen. Naast het verhaal van een promovendus die het zich gemakkelijk wil maken met plagiaat, is het een deel van zijn onderzoek zelf naar een fictieve schrijver, compleet met bronnen en nep-interviews. Tenslotte is het boek ook een soort tijdsbeeld van de ku [...]

    3. Zelden riep een roman zo veel bewondering én irritatie bij mij op. Clausewitz is erg goed geschreven, bevat veel verhalen in verhalen, tal van metaforen, verwijzingen naar andere literatuur en (het werk van) andere schrijvers. En dan is er het voortdurende spel tussen feit en fictie en het geëxperimenteer in vorm. Dit is Literatuur. Logisch en terecht dat dit boek lovende recensies heeft gekregen.De literaire trukendoos wordt soms echter wel heel ver opengetrokken om die Grote Literaire Debuut [...]

    4. Idee voor het verhaal is goed gevonden maar de uitwerking mist hier en daar wat spanning. Een typische klassieke roman die opeens eindigt terwijl er nog heel wat losse eindjes zijn. Aardig maar niet zo goed goed als sommige recensenten je willen doen geloven.

    5. Over Clausewitz kan ik weinig meer zeggen dan flauwe dingen. Het is dan ook een flauw boek. De marketeer die het plechtmatige 'wervelende roman' op de flap liet zetten had werkelijk geen idee. De auteur valt te veel in herhaling, het verhaal(?) is vervelend (niet wervelend) en lijkt een schets van een student die 'schrijver' wil worden. Twee sterren voor de moeite, dat dan weer wel.

    6. Een zeer eigentijdse en ambitieuze debuutroman, zeker intrigerend en veelbelovend maar wel wat onevenwichtig. Delen van het verhaal vond ik fantastisch, andere delen vervelend en niet om door te komen…(bijvoorbeeld het hoofdstuk: “Uit het verzameld werk van Ferdynand LeFebvre: Vom Kriege”). Knap geschreven maar soms zijn taalgebruik en vergelijkingen vergezocht en over de top. (er was een zin met een schedeldak wat openklapte als een pakje sigarettten of i.d.) En het slot is wat onbevredig [...]

    7. Eigenlijk een heel goed boek, het schrijfplezier spat ervan af etc. etc. Er zijn veel open plekken die steeds groter worden. Eigenlijk zou je het boek nog een keer moeten lezen, misschien wel close-readen, om het volledig te begrijpen. En daar zit voor mij het heikele punt: ik denk dat je dan geen stap dichter bij een begrijpen komt. Waarom wordt Bint steeds genoemd, in hoeverre is hij een 'Bint', wat moeten we met het personage Joost de Vries, et cetera. Waarschijnlijk zal het antwoord zijn dat [...]

    8. Ik vond er eerst niet zoveel aan (oninteressant, fragmentarisch, moeilijk te volgen), maar kon het uiteindelijk toch wel waarderen. De stijl en opbouw zijn op z'n minst interessant.

    9. Ik weet niet goed wat ik nu gelezen heb. Het was zeer prettig te lezen, maar van meerdere passages weet ik niet wat het toevoegt aan het verhaal.

    10. Voor mijn IRL-leesgroep kozen we Clausewitz van Joost de Vries, ondanks de uitermate onaantrekkelijke omslagillustratie, vanwege de fantastische openingszin:Mijn promotieonderzoek was nog maar een paar maanden oud, toen ik op een rommelmarktje in Zuid-Frankrijk op een klein boekje stuitte en het ogenblikkelijk besloot te plagiëren.Zo'n zin smaakt naar meer!Het verhaalTim Modderman, de ik-persoon, zal zijn proefschrift schrijven over de al dertig jaar geleden in het niets opgegane auteur Ferdyna [...]

    11. Stijl: Postmodern, Fanfiction, Detective. Andere: De Republiek, 2666, White Noise2666 van Roberto Bolaño (2004) gaat over een cult-schrijver die verdwijnt tijdens de jaren 70 en de zoektocht van een jonge academicus naar die schrijver. Clausewitz (2010) van Joost De Vries gaat daar ook over, en daar wordt het boek door velen op afgerekend. Het lijkt erop dat Joost De Vries zijn romans nooit helemaal zelf kan bedenken, want ook De Republiek (de tweede Roman van De Vries) leent schaamteloos van e [...]

    12. Alvorens zijn bejubelde roman De Republiek aan te vatten kon ik zijn debuutroman te pakken krijgen in de bib.Het duurde even voor ik in het verhaal zat, maar daarna las het als een trein. Zijn wervelende schrijfstijl wakkert onvermijdelijk je leesstijl aan. Geheel samenhangend durf ik het boek niet noemen, al vallen naar het eind toe heel wat puzzelstukken op hun plaats. Het plotse einde van het boek laat niettemin nog heel wat vragen onbeantwoord.In talloze recensies wordt verwezen naar citaten [...]

    13. Clausewitz is een huzarenstuk waarin Joost de Vries zijn literaire talenten tentoonspreidt. Literair talent maakt echter nog geen roman, en daarmee is Clausewitz vooral een stylistisch goed uitgewerkte schrijfoefening. De Vries laat een van zijn karakters in het boek zeggen dat veel schrijvers schrijven wat ze zelf graag zouden lezen, in plaats van te schrijven voor de kunst van het schrijven zelf. De Vries heeft zich te veel in het laatste verloren. Clausewitz is een knappe demonstratie, waar d [...]

    14. Bij lange na niet het beste boek dat ik ooit gelezen heb. De Vries heeft nog veel ruimte voor verbetering in zijn schrijven, maar wat zou het vreselijk zijn - voor hem én voor ons - als dat niet zo zou zijn! Ja, de personages komen nog niet geweldig uit de verf, en ja, het verhaal zakt regelmatig in en ja, het is hier en daar wat al te gemaakt, maar Joost de Vries kán niet alleen schrijven, hij doet het - zo lijkt het - ook graag. Dat laatste houd je gaande tijdens de mindere delen, omdat de g [...]

    15. Gelezen voor de introductieweek van mijn universiteit. Het viel me tegen, ik had meer verwacht omdat het een verplicht boek was voor de letteren faculteit. Ik denk dat ik deze normaal niet zou lezen of in ieder geval niet zou uitlezen. Naarmate ik verder was in het boek raakte ik wel meer erin en kwam het meer op gang. Het boek had zeker zijn momenten en goede schrijfstijl. Maar het lukte me niet om het in een ruk met plezier uit te lezen.

    16. Ik geef het maar twee sterren en heb het gevoel daarmee oneerlijke te zijn. Maar op dit moment kan ik niet zeggen dat ik echt van het boek genoot. Het verdiend, geloof ik net iets meer aandacht dan ik eraan geschonken had om het echt te kunnen apprecieëren. Met andere woorden verkeerde boek op de verkeerde moment terwijl je voelt dat er meer inzit.

    17. ' You can't judge a book by its cover' maar in dit geval gaat het spreekwoord helemaal niet op. Een lelijke en onaantrekkelijke uitgave van een boek dat mij nu eens minder dan niks zegt - ik heb het zeer moeizaam tot aan de helft gelezen en dan toch opgegeven er is nu eenmaal te weinig tijd om die ook nog eens te besteden aan een middelmatig boek.

    18. Promovendus Tim "Neus" Modderman zoekt verdwenenen mythische schrijver Ferdynand LeFebvre. Goed geschreven, maar veel soorten verhalen (oa stuk geannoteerd met voetnoten). Onduidelijk hoe alles in elkaar steekt, veel losse eindjes.

    19. I cannot say that I liked it. I mean the story has potential and I really liked the idea, but I feel like he kind of ruined it by using words such as 'nice'. It's Dutch literature and I don't like the way he used English words in this book. This book actually pissed me off.

    20. Twee steengoeie hoofdstukken: a) de kinderen (Neus en Bint) terug aan de keukentafel bij moeders en b) Remt de opportunistische oorlogsfotograaf. Maar twee lapjes maken nog geen deken en twee verhalen maken nog geen roman.

    21. Sterk debuut met een paar geniale zinnen. Ik kon ook de humor appreciëren. Soms word je pagina's lang meegevoerd, soms vraag je je af waarom je dit boek aan het lezen bent. Misschien wordt dat laatste pas duidelijk na een tweede lezing.

    22. easy read but not always very cohesivesadly also not very memorable since I'm writing this 6 months later and having a hard time remembering the storyline(s)

    23. Mijn hoge verwachtingen werden niet waar gemaakt door de schrijver. De personages kwamen niet tot leven en ik gaf niet om de zoektocht naar Ferdinand Lefebre

    24. Redelijk associatief werk over fictie versus werkelijkheid. Om over na te denken: mag een schrijver liegen? Goed werk om het postmodernisme uit te leggen.

    25. 3,5/5 (aub zeg . Fiks dat eens even!)Ja. Wel leuk. Niet zijn beste boek. Het wilt te veel zijn zonder het echt te worden. Dus ja

    26. Ik had te hoge verwachtingen van het boek. Verhaal wel interessant en bij vlagen boeiende ontmoetingen, maar verder eigenlijk saai.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *